ΦΑΓΗΤΟ vs ΘΡΕΨΗ

Στις 16 Οκτωβρίου είναι η Παγκόσμια Ημέρα Διατροφής, αλλά αυτό δε θα είναι ακόμα ένα κείμενο περί υγιεινής διατροφής. Πόσες φορές έχετε διαβάσει άρθρα, αφιερώματα, προγράμματα δίαιτας που υπόσχονται, φροντίζουν, ενημερώνουν, απειλούν; Σε περιοδικά, εφημερίδες, φυλλάδια, γυμναστήρια, σε διαφημίσεις, τηλεόραση, ραδιόφωνο; Και το φαγητό downloadτο είπαμε διατροφή, αποτοξίνωση, φροντίδα, κι ακόμα δεν έχουμε μάθει να τρώμε, ίσως, επειδή μόνο τροφή δεν το είπαμε. Η σχέση μας με την τροφή επιτάσσει επανεξέταση και οι αλλαγές τίτλων μονάχα καθυστερούν  την ανανέωση της σχέσης μας μαζί της.

Η προφανής ανάπτυξη στην Ελλάδα της κρίσης είναι οτιδήποτε πουλάει καφέ και σφολιάτα, κάτι δηλαδή που να κρατιέται στο χέρι και να καταναλώνεται εύκολα, γρήγορα, ανεμπόδιστα, χωρίς σκέψη, την ώρα που περπατάμε, που οδηγούμε ή ακόμα καλύτερα που μιλάμε στο τηλέφωνο. Αυτή η συνήθεια είναι αυξανόμενη και
συλλογική, όλοι μας έχουμε ανάγκη να επανατιμήσουμε την τροφή στη ζωή μας.

Έκανα λοιπόν μια μεγάλη διάκριση ανάμεσα στην βιολογική και τη συναισθηματικc16fb85fa14d513632e709589cdf7daaή πείνα. Η βιολογική πείνα ακόμα κι αν εμφανιστεί μπορεί να περιμένει, το σώμα μας ρίχνει τον μεταβολισμό και την ενέργεια και συνεργάζεται μαζί μας μέχρι να το θρέψουμε, δεν εστιάζει σε μια συγκεκριμένη τροφή, προσφέρει ικανοποίηση και αυξάνεται βαθμιαία και πάλι μετά το γεύμα. Από την άλλη, η συναισθηματική πείνα εμφανίζεται απότομα και λειτουργεί απολυταρχικά, δηλαδή είναι επείγουσα και συνήθως εστιάζει σε συγκεκριμένο τρόφιμο, οδηγεί σε ενοχές και μπορεί να εμφανιστεί και αμέσως μετά το γεύμα.

Συνειδητοποίησα λοιπόν ότι, όσο το φαγητό παραμένει φαγητό και όχι θρέψη το χρησιμοποιώ για να καλύπτω όχι μόνο βιολογικές αλλά και συναισθηματικές ανάγκες, όσο όμως βάζω μέσα στο σύστημά μου μόνο το φαγητό, κι ας τα βγάλει αυτό πέρα με τις ανάγκες μου, και δεν μπαίνω εγώ η ίδια να τις διαχειριστώ, τότε τίποτα δεν αλλάζει.

Αναρωτήθηκα τί είναι αυτό για το οποίο ο σύγχρονος άνθρωπος πεινάει και διψάει; Συνήθως απαντώ στις ερωτήσεις που θέτω στα άρθρα μου, αυτήν όμως την θεωρώ προσωπική, ακόμα κι αν εγώ κι εσύ απαντήσουμε με τις ίδιες λέξεις. Ξέρω πάντως πως ότι αφήνω να περάσει μέσα μου, κυριολεκτικά και μεταφορικά, είναι εκείνο που αντίστοιχα θα εκπέμψω. ‘Ετσι, έθεσα στον εαυτό μου ερωτήσεις όπως βιάζεσαι ή απολαμβάνεις το χρόνο σου με το φαγητό; , θρέφεσαι ώστε να απολάυσεις και έξω από σενα αυτή τη θρέψη; , τι σημασία και βαρύτητα δίνεις στις έννοιες λάθος και σωστό, επιτυχία και αποτυχία;download

Τελικά, τα λόγια και οι πράξεις μου είναι μια κίνηση από μέσα προς τα έξω, ενώ το φαγητό και το ποτό είναι μια κίνηση από έξω προς τα μέσα. Αυτές οι δύο κινήσεις  μπορούν να τροποποιηθούν με ηρεμία, φροντίδα, χρόνο, συνειδητότητα, ευθύνη, αγάπη.

Έτσι καλλιεργείται ο χαρακτήρας.

*Ευχαριστώ πολύ την κυρία Κωνσταντίνα Εξαρχοπούλου, κλινική διατροφολόγο, για τις πληροφορίες και για τις ωραίες συζητήσεις μας
*i ching – hexagram 27

Γεώργα Αναστασία

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s