Η αγάπη και η σκιά της

Σύμφωνα με τον Carl Jung η αγάπη εκφράζεται μέσα από 4 μορφές που προέρχονται από την ελληνική γλώσσα που έχει κάνει τον διαχωρισμό των λέξεων, οι οποίες, όπως κάθε νόμισμα, έχει 2 πλευρές, τη φωτείνη και τη σκιώδη.

  1. Στοργή – Storge
    Η φυσική αγάπη. Είναι η απλή, φυσική αγάπη που βασίζεται στην αμοιβαιότητα, τη φροντίδα και την αποδοχή, για παράδειγμα η αγάπη ανάμεσα στα αδέρφια ή ενός γονιού για το παιδί του.
    Η σκιά της στοργής είναι η αδιαφορία και πράγματι, ανάμεσα σε συγγενικά πρόσωπα δε συναντάμε τόσο συχνά το μίσος αλλά την αδιαφορία, σαν αποτέλεσμα θυμού.
  2. Φιλία – Philia 
    Η συνειδητή ή  σοφή αγάπη. Είναι η αγάπη που χαρακτηριστικά της είναι η ισότητα, η οικειότητα, η πίστη στους φίλους, στην οικογένεια, στην κοινότητα. Είναι ορθολογική, σε αυτήν την κατηγορία επιλέγουμε, για παράδειγμα, τον φίλο που θα αγαπήσουμε.
    Η σκιώδης μορφή της, η προδοσία και η αντιπάθεια, κοινώς παύουμε να πιστεύουμε το πρόσωπο που αγαπήσαμε.
  3. Αγάπη – Agape
    Η πνευματική αγάπη. Πρόκειται για την άνευ όρων, αλτρουιστική αγάπη, που πηγάζει από την καρδιά, με την έννοια του δίνεις και δεν περιμένεις αντάλλαγμα. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα για την πνευματική αγάπη είναι η σχέση πιστού – Θεού ή η σχέση που αναπτύσσουμε με τον εαυτό μας.
    Σκιά της αγάπης ο ναρκισσισμός, το χαρακτηριστικό εκείνο που κάποιος δεν μπορεί να δει πέρα από τον εαυτό του, δεν μπορεί να σχετιστεί. Ο Jung συνήθιζε να λέει, αυτοσαρκαζόμενος, ότι το καλύτερο μέσο για να σπάσει   ο ναρκισσιμός είναι 2 χρόνια ψυχοθεραπείας.
  4. Έρως – Eros
    Το πάθος. Η αισθησιακή επιθυμία και λαχτάρα, χωρίς την ισορροπία της συνείδησης, αλλιώς και αισθησιακή αγάπη. Ο Πλάτωνας υποστήριξε ότι ο έρωτας βοηθάει την ψυχή να προχωρήσει προς την (πνευματική) αγάπη.
    Σκιά του έρωτα, το μίσος που φέρει άλλωστε το ίδιο πάθος και είναι τόσο δυνατό όσο και ο έρωτας.Το μίσος συχνά πυροδοτείται από την απόρριψη.http://68.media.tumblr.com/8c42bf40b510b5505e1866b2a7a6ce06/tumblr_ofnjjpyMOg1tp0mqvo1_500.gif

    Αναστασία Γεώργα

Advertisements

2017:Η χρονιά του πετεινού!Νίκη στο σκοτάδι!

chicken-45946_1280Σε όποια κοινωνία, κουλτούρα, πολιτισμό ή φιλοσοφικό ρεύμα κι αν κοιτάξουμε ο συμβολισμός του πετεινού είναι θετικός και ευοίωνος. Με αφορμή την κινέζικη αστρολογία που αναφέρεται στο 2017 ως χρονιά του πετεινού, έριξα μια ματιά στο τί συμβολίζει και τα ευρήματα είναι κάτι παραπάνω από ελπιδοφόρα.

Οι αρχαίοι Έλληνες θεώρησαν ότι ο πετεινός συμβολίζει, στην αιώνια μάχη φως – σκοτάδι, τη νίκη του φωτός. Στην πιο βαθιά νύχτα λίγο πριν χαράξει, ο πετεινός ξεχωρίζει την πρώτη ρωγμή φωτός που σπάει το σκοτάδι και (δια)λαλεί τα καλά νέα. Για αυτόν τον λόγο τον θεωρούσαν και πνευματικό ζώο επειδή μεταφέρει στους ανθρώπους ένα μήνυμα από τον ουρανό και μας διδάσκει να χρησιμοποιούμε τη φωνή μας για να μεταφέρουμε τα καλά  (φωτεινά) νέα στον  κόσμο.
Η ταοϊστική φιλοσοφία θεωρεί τον πετεινό σύμβολο του χρόνου, με την έννοια της αφύπνισης και της κατάλληλης χρονικής στιγμής (timing), τότε δηλαδή που άνθρωποι, ζωές και καταστάσεις συγχρονίζονται και συναντιούνται,   κι αυτό γιατί κυριολεκτικά είναι ο παγκόσμιος χρονομέτρης (global timekeeper).

Ο πετεινός  συμβολίζει νέα ξεκινήματα και μάλιστα χωρίς φόβο. Ξεκινήματα με μια αίσθηση ερευνητικότητας, ειλικρίνειας, θάρρους και ετοιμότητας, αφού από το λάλημα και πέρα μόνο φως έχουμε να περιμένουμε, μια νέα μέρα ξημερώνει γεμάτη δυνατότητες που μας προσκαλεί να συμμετάσχουμε.
Ο συμβολισμός του είναι πραγματικά αισιόδοξος και αφού είναι λοιπόν η χρονιά του πετεινού εύχομαι ολόψυχα σε όλους μας να έχουμε μια φωτεινή, νέα χρονιά, να υλοποιήσουμε φέτος στόχους μας και να βιώσουμε όνειρά μας, να αφυπνιστούμε και να προχωρήσουμε ακόμα παραπέρα τη ζωή μας και τον εαυτό μας, χωρίς φόβο, αλλά με δύναμη, θάρρος και με μια χαρά εξερεύνησης. Καλως ήρθες 2017!!!

 

Αναστασία Γεώργα

Φως μέσα στο σκοτάδι:το αστέρι της Βηθλεέμ

Σίγουρα στην ιστορία των Χριστουγέννων τον πιο μεγάλο συμβολισμό κατέχει ο ίδιος ο Ιησούς. Τί γίνεται όμως μέχρι να φτάσουμε στη φώτιση, στην πνευματική μας γέννηση, ή πιο απλά, στη φάτνη;

Το άστρο λοιπόν, το πιο λαμπρό που λένε και τα χριστουγεννιάτικα τρα20161207_224925γούδια, όχι μόνο δείχνει τον δρόμο αλλά και τον συμβολίζει, είναι η πορεία μας, η εξέλιξή μας, οι προσπάθειές μας, οι αγωνίες μας, η ματαίωση και η θλίψη ότι ο στόχος είναι μακρυά, ταυτόχρονα είναι οι επιτυχίες μας, η αναγνώριση και η χαρά της ολοκλήρωσης. Το σκοτάδι συμβολίζει όλες εκείνες τις απόπειρες που αποτύχαμε, που ξεκινήσαμε από την αρχή, που ακυρώσαμε την προσπάθειά μας και εγκαταλείψαμε το όνειρό μας. Το αστέρι και το φως του συμβολίζουν όλες εκείνες τις φορές που σηκωθήκαμε μετά από πτώση, τις στιγμές που πιστέψαμε στον εαυτό μας όταν τίποτα δεν μας ευνοούσε, όλες τις φορές που δεχτήκαμε βοήθεια κατά τη διάρκεια της πορείας μας και έτσι συνεχίσαμε, σαν τους 3 μάγους κι εμείς πιστέψαμε σαν άλλοι αλχημιστές, ότι μπορεί κάτι καινούργιο να έρθει, όχι από έξω, αλλά από μέσα μας.

Στη ζωή του καθενός μας προορισμός είναι η φάτνη και 20161207_230112στόχος η (ανα)γέννηση, γεγονός χαρμόσυνο, που όταν συμβεί το μαθαίνουν και οι γύρω μας. Μέχρι όμως ο κάθε άνθρωπος να φτάσει, έχει τη δική του προσωπική πορεία να διηγηθεί, και ενώ όλοι βλέπουμε ότι κάποιος τα κατάφερε (ότι κι αν σημαίνει αυτό για τον καθένα μας) μόνο ο ίδιος  και το αστέρι που τον συντρόφευσε μέσα στο σκοτάδι γνωρίζουν πόσες φορ20161207_230734ές έπεσε και πόσες ξανασηκώθηκε, για να φτάσει στη δική του, προσωπική γέννηση.

Από καρδιάς εύχομαι Καλά Χριστούγεννα και  Καλή Χρονιά. Μακάρι για τον καθένα μας να φωτίζει ένα άστρο, να μας δείχνει τόσο τις λακούβες όσο  και την ορθή πορεία του δρόμου μας.

 

Αναστασία Γεώργα

 

Ο συμβολισμός της Ανάστασης

cross-1400020_1920Η Ανάσταση του Ιησού γιορτάζεται κάθε χρόνο συγκεκριμένη μέρα και ώρα. Η επιστροφή από τον θάνατο, παρόλο που όλοι ξέρουμε την πορεία της βραδιάς της Ανάστασης, φένρει ακόμα και σε μας τους ίδιους την ανάγκη να υποσχεθούμε στον εαυτό μας ψυχική ανάκαμψη,να ευχηθούμε στον διπλανό μας καλή φώτιση,να πάρουμε αποφάσεις για τη ζωή μας που μέχρι τώρα δεν τολμήσαμε, ακόμα και σε μας που δεν έχουμε το ίδιο βίωμα με τον Ιησού, ή μήπως, σε ένα συμβολικό επίπεδο, έχουμε;

Φράσεις όπως ‘εγώ τότε μηδένισα το κοντέρ’ , ‘έκανα μια καινούργια αρχή’ , ‘τα άφησα όλα πίσω μου’ , ‘εγώ έχω αλλάξει ΄δερμα’, και καταστάσεις όπως ένας οδυνηρός χωρισμός, μια σπαρακτική απώλεια αγαπημένου προσώπου, ο απεγκλωβισμός από έναν δυνάστη εργοδότη, ακόμα και η αλλαγή δεκαετίας στην ηλικία μας,  όλα μαρτυρούν την ανάγκη για έναν συμβολικό θάνατο, το κλείσιμο ενός κύκλου που απλώς τελείωσε και την αναγέννηση ενός καινούργιου. Το άτομο που βιώνει τον πόνο του θανάτου και την οδύνη του τοκετού του καινούργιου έχει για τον εαυτό του την αίσθηση της αναγέννησης, της Ανάστασης.

Σύμφωνα με τον Jung ο άνθρωπος που βρίσκεται σε κάτάσταση αναγέννησης είναι ο Ήρωας που για μια στιγμή στη ζωή του έχει βρεθεί πέρα από κάθε τόπο και χρόνο και έχει καταφέρει να ξεπεράσει τον θάνατο και να φέρει νέα ζωή μέσα από τη δύναμη που βάζει ώστε μετά από μια απώλεια, μια καταστροφή, έναν όλεθρο, εκείνος να συνεχίζει και πέρα από το θάνατο, ώστε τελικά να συναντήσει ανανεωμένη, ξανά τη ζωή. Η Liz Greene στο βιβλίο της ‘η ψυχολογία των σχέσεων’ αναφέρει: ‘Ο άνθρωπος πρέπει να αναπτυχθεί, είτε το επιθυμεί είτε όχι, ο κύκλος της ανάπτυξης περιλαμβάνει μια περίοδο θανάτου, αποσύνθεσης, νέας γονιμοποίησης, κύησης και νέας γέννησης. Ολόκληρη η φύση λειτουργεί σύμφωνα με  αυτή την αρχή. Το γεγονός ότι ο άνθρωπος την απορρίπτει ή αρνείται την ύπαρξή της, αποτελεί δείγμα της απώλειας της επαφής του με τις ρίζες της ζωής που τόσο χαρακτηρίζει εμάς τους σύγχρονους’.

Προτείνω όταν σε λίγες ώρες βρεθούμε στην εκκλησία  να πάμε και για τον εαυτό μας, ότι πορεία ζωής κι αν έχουμε μέχρι τώρα,  και κοιτώντας το άγιο φως στα κεριά μας να το δούμε και μέσα μας. Κάθε δυσκολία είναι ευκαιρία για μια νέα αρχή και κάθε φορά  που ‘κουβαλάμε το σταυρό μας’ ξέρουμε πως θα καταλήξουμε σε μια απαραίτητη σταύρωση και σε μια αναγεννησιακή περίοδο με την ανάστασή μας.

Δεν ξέρω αν αυτά που γράφω ακούγονται πολύ δραματικά ή το αντίθετο, πολύ ηρωικά, θα ήθελα όμως να μου δωθεί αυτή τη φορά το ακαταλόγιστο, γιατί γράφω ολόκληρη… σαν Αναστασία!

Καλή Ανάσταση!!!