Τα ζώδια των 12 θεών του Ολύμπου

sculpture-1111260_960_720Δίας: Ας ξεκινήσουμε από τα εύκολα. Αρχηγός των θεών (το πιάσαμε το υποννοούμενο), διέταζε τους υπόλοιπους τί να πουν, τί να κάνουν, τί να σκεφτούν, οι οποίοι κουνιόντουσαν μόνο όταν έλειπε από το βουνό, πήγαινε με όποια ήθελε, όποτε ήθελε και με όποια μορφή ήθελε και χάρη τους έκανε κιόλας, μαζί τους έκανε κι ένα παιδί, γιατί ήταν large ο αρχηγός, τέλος! Να το κλείσουμε, να πάμε παρακάτω,  Λέων!

Ήρα: Σύζυγος  Τ Ο Υ  θεού! Μη δει ζευγάρι, να το παντρέψει, κλασική περίπτωση αιγώκερου, παντρεμένη να’ναι κι ας την απατάει ο άλλος. Με δυό πράγματα ασχολιόταν νύχτα-μέρα, που είναι ο Δίας και ποιός παντρεύεται-ποιός χωρίζει. Η μοναδική βέβαια που άντεξε τον αρχηγό, να τα λέμε κι αυτά και ο Δίας τη δέχτηκε γιατί αυτή λέει, της άρεσε να τη φωνάζουν σύζυγο του κυρίου, όχι Ήρα και αηδίες, κλασική σου λέω!

Ποσειδώνας: Πολύ νερό βρε αγόρι μου και συναίσθημα, πολύ συναίσθημα. Θεός της θάλασσας. Θυμώνει; να σου φουρτούνα, ερωτεύεται; λάδι η θάλασσα. Λείπει κι από το σπίτι συχνά, πάει λέει στο βυθό να απομονωθεί, να καθαρίσει το μυαλό του, να ονειροπολήσει, ιχθύες,
τί να πεις, τόση στεριά δεν την αντέχουν.

Αφροδίτη: Μμμ, άλλη κλασική περίπτωση, θεά του έρωτα, παντρεμένη με έναν κακομοίρη για να νιώθει ασφάλεια και από τη θέση της συζύγου πάει με όποιον θέλει και δεν πήγε και με λίγους, κάνει παιδιά με τους εραστές της (καλή του ώρα του Έρωτα όπου κι αν είναι), λογαριασμό δε δίνει, ασχολείται με τα ερωτικά του κόσμου, μοιράζει βέλη, απορρίψεις, απογοητεύσεις, ενθουσιασμό και πάει λέγοντας.  Εκδικητικιά τη λες, την Ψυχή την λιγοψύχησε  για να την εγκρίνει να παντρευτεί τον γιόκα της, τον Έρωτα, σκορπιός σου λέω.

Άρης: Ο θεός του πολέμου.  Να μιλήσουμε δεν μπορούμε αμέσως θυμώνει, πόλεμος κατ’ευθείαν. Να το συζητήσουμε; όχι μου είπες καλημέρα στραβωμένη τέρμα, πάμε πόλεμο. Έκανε έρωτα με την Αφροδίτη ενώ στο διπλανό δωμάτιο ήταν ο άντρας της και παρεξηγήθηκε που του ζήτησε τα ρέστα, τί ποιο φυσικό σου λέει, κάνω έρωτα και πολεμάω, τώρα γυναίκα του φίλου μου, πρωτοξάδερφα και τέτοια ο Άρης δεν καταπιάνεται, ούτε και ο  Κριός!

Ήφαιστος: Να τελειώνουμε με το τριγωνάκι. Λοιπόν, τί έχουμε εδώ; Θεός της σιδηρουργίας, κακομοίρης, κουτσός, στραβός, σύζυγος της σκορπίνας κλεισμένος όλη μέρα στο υπόγειο φτιάχνει
σπαθιά για τον εραστή της γυναίκας του (έλεος) η οποία λέιπει όλη μέρα κι όλη νύχτα, αυτός δεν την αφήνει γιατί θέλει  να έχει ένα σπιτικό, ε θέλει και ερώτημα; Καρκίνος με τη βούλα. ‘Ολοι απορούν πώς έριξε τη θεά του έρωτα, χειριστικός μέχρι το κόκαλο, έτσι την έριξε, δε βλέπεις; ‘που θα με αφήσεις με το πόδι μου σε τέτοια κατάσταση, εγώ που σε αγαπώ και σε συγχωρώ’ και άλλα τέτοια θα της έλεγε. Επίσης δεν ακούστηκε ποτέ τίποτα γι’αυτόν,ύποπτο, θέλει να μας πείσει πως μόνο δούλευε ο Ήφαιστος;  δηλαδή πόσο καρκίνος!

Άρτεμις: Θεά του κυνηγιού,γιούχου εντελώς! Γιούχου σου λέω, τρέχει στα δάση, προστατεύει τα ελάφια που λατρεύει, ρίχνει τόξα στα ελάφια και τα σκοτώνει, γιουχου στο’πα. Ε, αυτά, δεν έχω άλλες πληροφορίες, ούτε εγώ, ούτε η μυθολογία, ούτε η αστρολογία: τοξότης! Α, και η ίδια δεν πιστεύει ότι υπάρχουν καν οι προηγούμενες και οι επόμενες κατηγορίες.

Εστία: Η θεά της οικίας έζησε το απόλυτο όνειρο του ζυγού, δε δούλεψε ποτέ στη ζωή της, δε σκέφτηκε και δεν προβληματίστηκε ποτέ, όλη μέρα έγνεθε, μαγείρευε, φρόντιζε τη φωτιά και επειδή ήταν θεά δεν αναγκάστηκε ποτέ να κάνει σεξ, κακό πράγμα το σεξ, άσε τί λένε οι υπόλοιποι ζυγοί, θνητοί είναι, πρέπει να υποστηρίξουν τη σεξουαλική τους ταυτότητα και να εργαστούν με μανία, γι’αυτό σου λέω, έζησε το όνειρο κάθε ζυγού!

Ερμής: Θεός της επικοινωνίας, μεταφέρει μηνύματα για τα οποία μάλιστα δε φέρει καμιά ευθύνη, ότι του λένε λέει, στον αέρα περνάει πολλή ώρα, λείπει συχνά κι από τον Όλυμπο, δεν μπορεί, πνίγεται, όλοι μαζί στριμωγμένοι και οι 12 σε ένα βουνό κι έτσι πετάει από δω, πετάει από κει, έχει και πολλά φιλαράκια να βοηθήσει, βλέπε Οδυσσέας, ναι εντάξει, καταλάβαμε, δίδυμος!

Αθηνά: Η θεά της σοφίας, τα ξέρει όλα, είναι ετοιμοπόλεμη, το καλύτερό της να τη λέει στους άντρες, να κάνει έρευνες και να βγάζει στατιστικές, κρυφογουστάρει έξυπνους άντρες τους οποίους αναλαμβάνει να σώσει (πάλι βλέπε Οδυσσέας), νύχτα-μέρα φοράει την ίδια πανοπλία γιατί δεν έχει και άποψη για τη μόδα, παρθένος και στο ζώδιο και στην κυριολεξία γιατί  είναι πολύ νάρκισσος και κανένας άντρας δεν είναι αντάξιός της!

Δήμητρα: Θεά της γης και της γονιμότητας, ασχολείται με όοολη τη γη, τί κάνει η γη, φύτρωσε η γη, μαράθηκε η γη, ποτίστηκε η γη, τέτοια οικουμενικότητα και απασχόληση με τα κοινά, τα παγκόσμια, τα συλλογικά μόνο υδροχόος, κατά τα άλλα κάτι ασυνάρτητα λέει, για το παιδί που λείπει, που δεν είναι νεκρό αλλά ειναι στον Άδη, για κάτι φυτά που της μαράθηκαν, δεν καταλαβαίνω ακριβώς!

Απόλλων: Θεός της μουσικής, τελευταίος όχι τυχαία, πήρε το χρόνο του πρώτα, με τη λυρίτσα του, έπαιξε τη μουσικούλα του, έφαγε την αμβροσία του, ήπιε το νέκταρ του και τσούκου-τσούκου ήρθε. Είναι γνωστός ο Απόλλωνας για το θυμό του; Όχι, μόνο γλέντι, μουσικούλα και χορό, μμμ ναι, για τσέκαρε λίγο Όμηρο που αναφέρει ότι τον έτρεμαν και οι θνητοί και οι υπόλοιποι θεοί όταν θύμωνε,  για πληκτρολόγησε να βρεις ένα άγαλμα που δείχνει τον Μαρσύα γδαρμένο από τον θεό, μια επιγραφή στους Δελφούς που αναφέρει ότι ήταν τυραννικός και διάφεντευε  σκληρά νεκρούς και ζωντανούς. Μουσικούλα μετά, που ηρεμούσε και φυσικά σαν γνήσιος  ταύρος ήταν και βιτσιόζος, καλά προφανώς από τα προηγούμενα, αλλά επίσης έχει βρεθεί  ανάγλυφο που αποτυπώνεται ο θεός ντυμένος γυναίκα με τον Μαρσύα πάλι γιατί τον είχε άχτι, α και οι γυναίκες, λένε οι πηγές, που τον γουστάρουν στην αρχή μετά φεύγουν τρέχοντας.

 

 

Advertisements

5 αρχαιοελληνικά σύμβολα που με γοητεύουν

  1. Χειρώνιος λαβή – Μαίανδρος
    Σύμβολο του έρωτα και της ένωσης αντιθέτων
    . Ο κοινός θνητός Πηλέας ερωτεύεται τη θεά Θέτιδα, απελσπισμένος για τον έρωτά της την σφίγγει στην αγκαλιά του με την χειρώνειο λαβή του και επιμένει να μην αφήνει τα χέρια του όσο η θεά από τον θυμό και την αντίστασή της αλλάζει μορφές: από άνθρωπο σε φίδι, σε λιοντάρι, σε νερό, σε φωτιά. greek-city-states-1134971_1280
    Τελικά, η Θέτιδα υπέκυψε στον έρωτά του, ένας άντρας είχε δαμάσει το θεικό της κομμάτι και είχε επιμείνει στον έρωτά του για εκείνη, η θεά χρησιμόποιησε τις άμυνες – εργαλεία που είχε χτίσει, αλλά μάταια, ο επίμονος έρωτας του Πηλέα τις κατέστρεφε ώσπου στο  τέλος απέμεινε απογυμνωμένη από εκείνες στην αγκαλιά του.
    Σύγχρονος όσο ποτέ ο μύθος, προσκαλεί τον άντρα του σήμερα να επικαλεστεί την αρσενική του φύση και όλα τα στοιχεία που τη διέπουν, να κάμψουν τις γυναικείες άμυνες (κατά κύριο λόγο τον θυμό) και να κατακτήσουν τη γυναικεία φύση σε μια ένωση αντιθέτων αρσενικού – θηλυκού, θνητού – θεικού, έρωτα – μίσους.  Αργότερα μετονομάστηκε σε μαίανδρος επειδή βρέθηκε δίπλα στον ποταμό της Καριάς Μαιάνδρου και θύμιζε τους ελιγμούς του ποταμού.
    Τελικά, η δυναμικη διεκδίση ενός ερωτευμένου άντρα που συμβολίστηκε με μια λαβή έμελλε να γίνει το πιο διάσημο και αναγνωρίσιμο παγκοσμίως αρχαιοελληνικό σύμβολο.
  2. Ρόδι
    Η κόρη απλώνει το χέρι και προσφέρει ένα ρόδι

    στον κούρο κι εκείνος με ένα βήμα δηλώνει την πρόθεση του να το πάρει. Αυτός ο διάλογος συμβολίζει τη δεκτική φύση της θηλυκής ενέργειας και την δράση της αρσενικής ενέργειας, το ρόδι σύμβολο καρποφορίας, έρωτα, καλοτυχίας και ευδαιμονίας  δείχνει την ανταλλαγή καρπών ανάμεσα σε ένα ζεύγαρι. Σύμβολο που υιοθέτησαν αρκετές θεές, η Αφροδίτη για να δηλώσει την καρποφορία του έρωτα, η Ήρα για ευλογήσει τον γάμο του αντρόγυνου, η Αθηνά για να δείξει μέσω του ροδιού τους καρπους της γνώσης, η Περσεφόνη που το αφήνει πίσω της σαν τον τελευταίο καρπό πριν την 6μηνη κάθοδό της στον Άδη.

  3. Πεντάλφα
    Η ιστορία του σχήματος πεντάλφα είναι μεγάλη, καθώς ξεκινάει από την αρχαιότητα και το συναντάμε σε τόσες πολλές ιστορικές εποχές και περιοχές,pentacle-1800516_1920 στην Αίγυπτο, Μεσοποταμία, στους Σουμέριους, στους Κέλτες, στην σφραγίδα του βασιλιά Σολομώντα, στους αλχημιστές, στον χριστιανισμό που συμβολίζει τις 5 πληγές του Χριστού.
    Στην αρχαιότητα εμφανίζεται σαν σύμβολο της Πυθαγόρειας φιλοσοφίας η οποία υποστηρίζει την τελειότητα του ανθρώπου μεσα από τους θεούς (οι 12 θεοί είχαν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά ο καθένας τους, ενώ στους θνητούς ενυπήρχαν όλα αυτά τα χαρακτηριστικά), ο Πλάτωνας χαρακτήριζε την πεντάλφα ‘σύμβολο των ουρανών’ : γη, νερό, φωτιά, αέρας, πνεύμα. Έμμεσο σύμβολο της θεάς Αφροδίτης η οποία ανγνωριζόταν ως το πρωινό και βραδυνό αστέρι, δηλώνοντας την τελειότητα της γυναικείας φύσης.
    Στα πιο σύγχρονα χρόνια,  δρ Κάρλ Γιούνγκ επεσήμανε πως στο ασυνείδητό μας ο αριθμός 5 συμβολίζει την ολοκλήρωση. Σύμβολο λοιπόν της απόλυτης ολοκλήρωσης η 5άλφα μου υπενθυμίζει ότι  μπορεί να υπάρξει στη φύση, άρα και μέσα μου, η ολοκλήρωση, έστω και σε στιγμές. Όπως είχε πει ο Κορνήλιος Αγρίππας, από τους πιο γνωστούς αλχημιστές , ‘αυτό που ονομάζουμε πεμπτουσία δεν προέρχεται από τα 4 στοιχεία, αλλά είναι εκείνο το πέμπτο το οποίο διατηρεί την ύπαρξή του πάνω και πέρα από αυτά’.
  4.  Σπείρα
    stairs-8443_1920 Σύμβολο ζωτικής ενέργειας, πηγή ζωής και πνευματικής δύναμης η σπείρα, σχήμα που συναντάμε πολύ συχνά στη φύση και δηλώνει τον στροβιλισμό 2 σωμάτων. Επίσης, συμβολίζει τον αέναο χρόνο, το αρχέτυπο της ανανέωσης και την απόδειξη ότι όλα συνδέονται μεταξύ τους, χρόνος, άνθρωποι, γεγονότα, ιστορίες,συμπτώσεις.
  5.  Κουκουβάγια
    Σύμβολο σοφίας, εξυπνάδας και νοητικής εγρήγορσης. Η θεά Αθηνά επέλεξε σαν σύμβολό της την κουκουβάγια γιατί ήθελε να διαχωρίσει την απλή συσσbird-2903388_1920ώρευση γνώσεων από την βαθιά ικανότητα να προσλαμβάνεις μια πληροφορία, να την αντιλαμβάνεσαι, να τη συνδέεις και να την αξιοποιείς και εφόσον στην αρχαία Ελλάδα σημασία είχε πόσο καλός πολεμιστής είσαι, η θεά αναγνώρισε το αθόρυβο πέταγμα της κουκουβάγιας μέσα στο σκοτάδι, μια αρετή που ξεχωρίζει έναν καλό πολεμιστή, να κινείται χωρίς να γίνεται αντιληπτός μέσα στο σκοτάδι.

 

 

Η αγάπη και η σκιά της

Σύμφωνα με τον Carl Jung η αγάπη εκφράζεται μέσα από 4 μορφές που προέρχονται από την ελληνική γλώσσα που έχει κάνει τον διαχωρισμό των λέξεων, οι οποίες, όπως κάθε νόμισμα, έχει 2 πλευρές, τη φωτείνη και τη σκιώδη.

  1. Στοργή – Storge
    Η φυσική αγάπη. Είναι η απλή, φυσική αγάπη που βασίζεται στην αμοιβαιότητα, τη φροντίδα και την αποδοχή, για παράδειγμα η αγάπη ανάμεσα στα αδέρφια ή ενός γονιού για το παιδί του.
    Η σκιά της στοργής είναι η αδιαφορία και πράγματι, ανάμεσα σε συγγενικά πρόσωπα δε συναντάμε τόσο συχνά το μίσος αλλά την αδιαφορία, σαν αποτέλεσμα θυμού.
  2. Φιλία – Philia 
    Η συνειδητή ή  σοφή αγάπη. Είναι η αγάπη που χαρακτηριστικά της είναι η ισότητα, η οικειότητα, η πίστη στους φίλους, στην οικογένεια, στην κοινότητα. Είναι ορθολογική, σε αυτήν την κατηγορία επιλέγουμε, για παράδειγμα, τον φίλο που θα αγαπήσουμε.
    Η σκιώδης μορφή της, η προδοσία και η αντιπάθεια, κοινώς παύουμε να πιστεύουμε το πρόσωπο που αγαπήσαμε.
  3. Αγάπη – Agape
    Η πνευματική αγάπη. Πρόκειται για την άνευ όρων, αλτρουιστική αγάπη, που πηγάζει από την καρδιά, με την έννοια του δίνεις και δεν περιμένεις αντάλλαγμα. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα για την πνευματική αγάπη είναι η σχέση πιστού – Θεού ή η σχέση που αναπτύσσουμε με τον εαυτό μας.
    Σκιά της αγάπης ο ναρκισσισμός, το χαρακτηριστικό εκείνο που κάποιος δεν μπορεί να δει πέρα από τον εαυτό του, δεν μπορεί να σχετιστεί. Ο Jung συνήθιζε να λέει, αυτοσαρκαζόμενος, ότι το καλύτερο μέσο για να σπάσει   ο ναρκισσιμός είναι 2 χρόνια ψυχοθεραπείας.
  4. Έρως – Eros
    Το πάθος. Η αισθησιακή επιθυμία και λαχτάρα, χωρίς την ισορροπία της συνείδησης, αλλιώς και αισθησιακή αγάπη. Ο Πλάτωνας υποστήριξε ότι ο έρωτας βοηθάει την ψυχή να προχωρήσει προς την (πνευματική) αγάπη.
    Σκιά του έρωτα, το μίσος που φέρει άλλωστε το ίδιο πάθος και είναι τόσο δυνατό όσο και ο έρωτας.Το μίσος συχνά πυροδοτείται από την απόρριψη.http://68.media.tumblr.com/8c42bf40b510b5505e1866b2a7a6ce06/tumblr_ofnjjpyMOg1tp0mqvo1_500.gif

    Αναστασία Γεώργα

2017:Η χρονιά του πετεινού!Νίκη στο σκοτάδι!

chicken-45946_1280Σε όποια κοινωνία, κουλτούρα, πολιτισμό ή φιλοσοφικό ρεύμα κι αν κοιτάξουμε ο συμβολισμός του πετεινού είναι θετικός και ευοίωνος. Με αφορμή την κινέζικη αστρολογία που αναφέρεται στο 2017 ως χρονιά του πετεινού, έριξα μια ματιά στο τί συμβολίζει και τα ευρήματα είναι κάτι παραπάνω από ελπιδοφόρα.

Οι αρχαίοι Έλληνες θεώρησαν ότι ο πετεινός συμβολίζει, στην αιώνια μάχη φως – σκοτάδι, τη νίκη του φωτός. Στην πιο βαθιά νύχτα λίγο πριν χαράξει, ο πετεινός ξεχωρίζει την πρώτη ρωγμή φωτός που σπάει το σκοτάδι και (δια)λαλεί τα καλά νέα. Για αυτόν τον λόγο τον θεωρούσαν και πνευματικό ζώο επειδή μεταφέρει στους ανθρώπους ένα μήνυμα από τον ουρανό και μας διδάσκει να χρησιμοποιούμε τη φωνή μας για να μεταφέρουμε τα καλά  (φωτεινά) νέα στον  κόσμο.
Η ταοϊστική φιλοσοφία θεωρεί τον πετεινό σύμβολο του χρόνου, με την έννοια της αφύπνισης και της κατάλληλης χρονικής στιγμής (timing), τότε δηλαδή που άνθρωποι, ζωές και καταστάσεις συγχρονίζονται και συναντιούνται,   κι αυτό γιατί κυριολεκτικά είναι ο παγκόσμιος χρονομέτρης (global timekeeper).

Ο πετεινός  συμβολίζει νέα ξεκινήματα και μάλιστα χωρίς φόβο. Ξεκινήματα με μια αίσθηση ερευνητικότητας, ειλικρίνειας, θάρρους και ετοιμότητας, αφού από το λάλημα και πέρα μόνο φως έχουμε να περιμένουμε, μια νέα μέρα ξημερώνει γεμάτη δυνατότητες που μας προσκαλεί να συμμετάσχουμε.
Ο συμβολισμός του είναι πραγματικά αισιόδοξος και αφού είναι λοιπόν η χρονιά του πετεινού εύχομαι ολόψυχα σε όλους μας να έχουμε μια φωτεινή, νέα χρονιά, να υλοποιήσουμε φέτος στόχους μας και να βιώσουμε όνειρά μας, να αφυπνιστούμε και να προχωρήσουμε ακόμα παραπέρα τη ζωή μας και τον εαυτό μας, χωρίς φόβο, αλλά με δύναμη, θάρρος και με μια χαρά εξερεύνησης. Καλως ήρθες 2017!!!

 

Αναστασία Γεώργα

Φως μέσα στο σκοτάδι:το αστέρι της Βηθλεέμ

Σίγουρα στην ιστορία των Χριστουγέννων τον πιο μεγάλο συμβολισμό κατέχει ο ίδιος ο Ιησούς. Τί γίνεται όμως μέχρι να φτάσουμε στη φώτιση, στην πνευματική μας γέννηση, ή πιο απλά, στη φάτνη;

Το άστρο λοιπόν, το πιο λαμπρό που λένε και τα χριστουγεννιάτικα τρα20161207_224925γούδια, όχι μόνο δείχνει τον δρόμο αλλά και τον συμβολίζει, είναι η πορεία μας, η εξέλιξή μας, οι προσπάθειές μας, οι αγωνίες μας, η ματαίωση και η θλίψη ότι ο στόχος είναι μακρυά, ταυτόχρονα είναι οι επιτυχίες μας, η αναγνώριση και η χαρά της ολοκλήρωσης. Το σκοτάδι συμβολίζει όλες εκείνες τις απόπειρες που αποτύχαμε, που ξεκινήσαμε από την αρχή, που ακυρώσαμε την προσπάθειά μας και εγκαταλείψαμε το όνειρό μας. Το αστέρι και το φως του συμβολίζουν όλες εκείνες τις φορές που σηκωθήκαμε μετά από πτώση, τις στιγμές που πιστέψαμε στον εαυτό μας όταν τίποτα δεν μας ευνοούσε, όλες τις φορές που δεχτήκαμε βοήθεια κατά τη διάρκεια της πορείας μας και έτσι συνεχίσαμε, σαν τους 3 μάγους κι εμείς πιστέψαμε σαν άλλοι αλχημιστές, ότι μπορεί κάτι καινούργιο να έρθει, όχι από έξω, αλλά από μέσα μας.

Στη ζωή του καθενός μας προορισμός είναι η φάτνη και 20161207_230112στόχος η (ανα)γέννηση, γεγονός χαρμόσυνο, που όταν συμβεί το μαθαίνουν και οι γύρω μας. Μέχρι όμως ο κάθε άνθρωπος να φτάσει, έχει τη δική του προσωπική πορεία να διηγηθεί, και ενώ όλοι βλέπουμε ότι κάποιος τα κατάφερε (ότι κι αν σημαίνει αυτό για τον καθένα μας) μόνο ο ίδιος  και το αστέρι που τον συντρόφευσε μέσα στο σκοτάδι γνωρίζουν πόσες φορ20161207_230734ές έπεσε και πόσες ξανασηκώθηκε, για να φτάσει στη δική του, προσωπική γέννηση.

Από καρδιάς εύχομαι Καλά Χριστούγεννα και  Καλή Χρονιά. Μακάρι για τον καθένα μας να φωτίζει ένα άστρο, να μας δείχνει τόσο τις λακούβες όσο  και την ορθή πορεία του δρόμου μας.

 

Αναστασία Γεώργα

 

Ο συμβολισμός της Ανάστασης

cross-1400020_1920Η Ανάσταση του Ιησού γιορτάζεται κάθε χρόνο συγκεκριμένη μέρα και ώρα. Η επιστροφή από τον θάνατο, παρόλο που όλοι ξέρουμε την πορεία της βραδιάς της Ανάστασης, φένρει ακόμα και σε μας τους ίδιους την ανάγκη να υποσχεθούμε στον εαυτό μας ψυχική ανάκαμψη,να ευχηθούμε στον διπλανό μας καλή φώτιση,να πάρουμε αποφάσεις για τη ζωή μας που μέχρι τώρα δεν τολμήσαμε, ακόμα και σε μας που δεν έχουμε το ίδιο βίωμα με τον Ιησού, ή μήπως, σε ένα συμβολικό επίπεδο, έχουμε;

Φράσεις όπως ‘εγώ τότε μηδένισα το κοντέρ’ , ‘έκανα μια καινούργια αρχή’ , ‘τα άφησα όλα πίσω μου’ , ‘εγώ έχω αλλάξει ΄δερμα’, και καταστάσεις όπως ένας οδυνηρός χωρισμός, μια σπαρακτική απώλεια αγαπημένου προσώπου, ο απεγκλωβισμός από έναν δυνάστη εργοδότη, ακόμα και η αλλαγή δεκαετίας στην ηλικία μας,  όλα μαρτυρούν την ανάγκη για έναν συμβολικό θάνατο, το κλείσιμο ενός κύκλου που απλώς τελείωσε και την αναγέννηση ενός καινούργιου. Το άτομο που βιώνει τον πόνο του θανάτου και την οδύνη του τοκετού του καινούργιου έχει για τον εαυτό του την αίσθηση της αναγέννησης, της Ανάστασης.

Σύμφωνα με τον Jung ο άνθρωπος που βρίσκεται σε κάτάσταση αναγέννησης είναι ο Ήρωας που για μια στιγμή στη ζωή του έχει βρεθεί πέρα από κάθε τόπο και χρόνο και έχει καταφέρει να ξεπεράσει τον θάνατο και να φέρει νέα ζωή μέσα από τη δύναμη που βάζει ώστε μετά από μια απώλεια, μια καταστροφή, έναν όλεθρο, εκείνος να συνεχίζει και πέρα από το θάνατο, ώστε τελικά να συναντήσει ανανεωμένη, ξανά τη ζωή. Η Liz Greene στο βιβλίο της ‘η ψυχολογία των σχέσεων’ αναφέρει: ‘Ο άνθρωπος πρέπει να αναπτυχθεί, είτε το επιθυμεί είτε όχι, ο κύκλος της ανάπτυξης περιλαμβάνει μια περίοδο θανάτου, αποσύνθεσης, νέας γονιμοποίησης, κύησης και νέας γέννησης. Ολόκληρη η φύση λειτουργεί σύμφωνα με  αυτή την αρχή. Το γεγονός ότι ο άνθρωπος την απορρίπτει ή αρνείται την ύπαρξή της, αποτελεί δείγμα της απώλειας της επαφής του με τις ρίζες της ζωής που τόσο χαρακτηρίζει εμάς τους σύγχρονους’.

Προτείνω όταν σε λίγες ώρες βρεθούμε στην εκκλησία  να πάμε και για τον εαυτό μας, ότι πορεία ζωής κι αν έχουμε μέχρι τώρα,  και κοιτώντας το άγιο φως στα κεριά μας να το δούμε και μέσα μας. Κάθε δυσκολία είναι ευκαιρία για μια νέα αρχή και κάθε φορά  που ‘κουβαλάμε το σταυρό μας’ ξέρουμε πως θα καταλήξουμε σε μια απαραίτητη σταύρωση και σε μια αναγεννησιακή περίοδο με την ανάστασή μας.

Δεν ξέρω αν αυτά που γράφω ακούγονται πολύ δραματικά ή το αντίθετο, πολύ ηρωικά, θα ήθελα όμως να μου δωθεί αυτή τη φορά το ακαταλόγιστο, γιατί γράφω ολόκληρη… σαν Αναστασία!

Καλή Ανάσταση!!!