Αν δε θες να το διαβάσεις, δες το: η κλασική λογοτεχνία πάει σινεμά

*Τα ονόματα των συγγραφέων αναγράφονται στην μητρική τους γλώσσα προς τιμή τους

 

 

1. Ο έρωτας στα χρόνια της χολέρας / Love in the Time of Cholera – Gabriel García Márquez

2. Πόλεμος και ειρήνη / War and peace – Лев Николаевич Толстой  Leo Tolstoy

3. Το άρωμα / Perfume – Patrick Süskind

4. Άννα Καρένινα / Anna Karenina – Лев Николаевич Толстой  Leo Tolstoy

 

(Η Άννα Καρένινα έχει μεταφερθεί σε: (α) 14 ταινίες από το 1911 εώς το 2012 (β) σκηνή θεάτρου 6 φορές, μιούζικαλ 2 και μπαλέτου 4  (γ) όπερας 10 φορές και  (δ) έχει αναμεταδοθεί στο ραδιοφωνο 3 φορές

https://en.wikipedia.org/wiki/Adaptations_of_Anna_Karenina

5. Ο υπέροχος κύριος Γκάτσμπυ / The great Gatsby  F. Scott Fitzgerald

6. Μεγάλες προσδοκίες / Great expectations Charles Dickens

 

7.  Εμπενίζερ Σκρούτζ / Ebenezer Scrooge – Charles Dickens

(18 ταινίες από το 1908 μέχρι και το 2009 έχουν αγοράσει τα πνευματικά δικαιώματα του βιβλίου       και το έχουν μεταφέρει στις οθόνες μας!)

 

8. Περηφάνεια και προκατάληψη / Pride and Prejudice – Jane Austen

 

9. Η αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι / The Unbearable Lightness of Being – Milan Kundera

 

10. Καζανόβα / Casanova –   Giacomo Casanova

 

Αναστασία Γεώργα

La tortue Rouge

Μια συγκινητική ταινία που βασίζεται στην πιο ισχυρή μορφή επιlatortuerougeκοινωνίας, την μη λεκτική! Ο ήρωας, η απομόνωση, η απόγνωση που νιώθουμε, ο επίγειος παράδεισος που ανακαλύπτουμε, ο έρωτας που βιώνουμε, τα τραύματα που αναδύονται, η διαφορετικότητα του ζευγαριού, η οικογένεια που δημιουργείται και  στη συνέχεια η διάλυση του παραδείσου, οι απόγονοι που φεύγουν, ο θάνατος που έρχεται, η γυναίκα που επιστρέφει στην πρωθύστερη μορφή της κι έτσι, με αυτή την εικόνα και χωρίς να έχει ειπωθεί ούτε μια λέξη, η ταινία δείχνει έναν ολοκληρωμένο κύκλο ζωής, θέτοντας και μεταφυσικά ζητήματα.

https://en.wikipedia.org/wiki/The_Red_Turtle

Αναστασία Γεώργα

Μις Πέπεργκριν:Στέγη για ασυνήθιστα παιδιά

 

Στην εφηβεία του ο πρωταγωνιστής, παράξενος και αποκομμένος από τους συνομιλήκους του όσο ποτέ άλλοτε, ανακαλύπτει τη μαγική του ιδιότητα μέσα από μια φανταστική περιπέτεια. Ο έφηβος που ανάμεσα στον μέσο όρο της κοινωνίας νιώθει αμήχανα, σχεδόν παράταιρα, βρίσκει την ταυτότητά του ανάμεσα σε παιδιά πολύ διαφορετικά, αργότερα θα ανακαλύψει και πολύ χαρισματικά.

Η ταινία είναι ένας ύμνος προς τη διαφορετικότητα και την προτείνω όχι μόνο για εφήβους, αλλά και για τους ενήλικες που έχουν έρθει σε επαφή το κομμάτι τους που διαφέρει από τον μέσο όρο. Ο πρωταγωνιστής μαθαίνει για τη διαφορετικότητά του στην εφηβεία, ηλικία κατάλληλη για να μάθει ένας έφηβος ότι είναι, για παράδειγμα, στο φάσμα του αυτισμού, παράλληλα το μαθαίνει στο σπίτι που ζουν κι άλλα ξεχωριστά παιδιά, κάτι που συμβαίνει συχνά εκτός οθόνης, συνήθως σε κάποιο ψυχοπαιδαγωγικό κέντρο που πηγαίνει ο έφηβος.

Αν και χτισμένη στη φαντασία και στην περιπέτεια, η ταινία περνάει ένα πολύ ρεαλιστικό μήνυμα: ότι πρέπει να μάθεις, να αποδεχτείς και να διαχειριστείς τη διαφορετικότητά σου, να την προστατέψεις από την κοινωνία που κατακρίνει αυτό το κομμάτι σου και να το ενσωματώσεις με τέτοιο τρόπο ώστε να σε προστατεύει από τις δυσκολίες που συναντάς και να γίνει σύμμαχός σου στις επιθέσεις που δέχεσαι, γιατί στ’αλήθεια αυτό που είναι πρόβλημα αυτό είναι και η λύση.

Γεώργα Αναστασία

The road within

Στην ταινία πρωταγωνιστούν 3 νέοι με εμφανή ψυχολογικά προβλήματα, εξού και η ιδρυματοποίησή τους, παρόλα αυτά η νεότητα ρέπει πάντα προς τη ζωή, όσες υπογραφές ψυχιάτρων κι αν επιβεβαιώσουν μια διάγνωση. Οι 3 νέοι διεκδικούν να υπάρξουν στη ζωή, στην κοινωνία, με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους, για την ακρίβεια η ταινία υπονοεί πως αυτό που μας νοσεί ταυτόχρονα είναι και αυτό που τροφοδοτεί με ζωή, ίσως τελικά η λύση δεν βρίσκεται στο να καταστέλλουμε όσα χαρακτηριστικά μας δεν αποδεχόμαστε, ούτε να τα εσωστρέφουμε και να αυτοκαταστρεφόμαστε, αλλά να μάθουμε να διαχειριζόμαστε τις ιδιαιτερότητές μας, πολύ πιθανόν ξεκινώντας από την αποδοχή. Οι πρωταγωνιστές το σκάνε από το ψυχιατρείο γιατί μέσα τους δεν υπάρχει μόνο η ασθένεια αλλά και η υγεία, δίνοντας ένα δυνατό παράδειγμα στους γονείς τους κατ’αρχήν ότι υπάρχουν και δευτερευόντως ένα παράδειγμα ζωής. Σε ένα συμβολικό επίπεδο οι πρωταγωνιστές θα μπορούσαν να είναι τα χαρακτηριστικά μας που απωθούμε και κλειδώνουμε στο ‘ίδρυμα’, δηλ. στο υποσυνείδητό μας, μοιραία όμως κάποτε ξεσπάνε, το σκάνε και ανεβαίνουν στο συνειδητό επίπεδο και είναι δική μας ευθύνη και απόφαση τί θα κάνουμε με αυτά. Πολύ ωραία, βιωματική ταινία, πραγματικά ο δρόμος μέσα μας.

Αναστασία Γεώργα

Στην αγκαλιά του φιδιού

η ταινία σε ένα συμβολικό επίπεδο, είναι  το ταξίδι που ο καθένας μας κάνει καποια στιγμή στη ζωή μας, η ψυχή μας μοιάζει με τα δάση του αμαζονίου, ανεξερεύνητη, τροπική, μπορεί να επι3f313029670391.55fea8d271cd8.jpgστρέψουμε  με απέραντη, όπως τα δάση, γνώση, μπορεί και να χαθούμε για πάντα,
πάντως η ταινία καταγράφει αληθινά γεγονότα.

Αναστασία Γεώργα