Η αγάπη και η σκιά της

Σύμφωνα με τον Carl Jung η αγάπη εκφράζεται μέσα από 4 μορφές που προέρχονται από την ελληνική γλώσσα που έχει κάνει τον διαχωρισμό των λέξεων, οι οποίες, όπως κάθε νόμισμα, έχει 2 πλευρές, τη φωτείνη και τη σκιώδη.

  1. Στοργή – Storge
    Η φυσική αγάπη. Είναι η απλή, φυσική αγάπη που βασίζεται στην αμοιβαιότητα, τη φροντίδα και την αποδοχή, για παράδειγμα η αγάπη ανάμεσα στα αδέρφια ή ενός γονιού για το παιδί του.
    Η σκιά της στοργής είναι η αδιαφορία και πράγματι, ανάμεσα σε συγγενικά πρόσωπα δε συναντάμε τόσο συχνά το μίσος αλλά την αδιαφορία, σαν αποτέλεσμα θυμού.
  2. Φιλία – Philia 
    Η συνειδητή ή  σοφή αγάπη. Είναι η αγάπη που χαρακτηριστικά της είναι η ισότητα, η οικειότητα, η πίστη στους φίλους, στην οικογένεια, στην κοινότητα. Είναι ορθολογική, σε αυτήν την κατηγορία επιλέγουμε, για παράδειγμα, τον φίλο που θα αγαπήσουμε.
    Η σκιώδης μορφή της, η προδοσία και η αντιπάθεια, κοινώς παύουμε να πιστεύουμε το πρόσωπο που αγαπήσαμε.
  3. Αγάπη – Agape
    Η πνευματική αγάπη. Πρόκειται για την άνευ όρων, αλτρουιστική αγάπη, που πηγάζει από την καρδιά, με την έννοια του δίνεις και δεν περιμένεις αντάλλαγμα. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα για την πνευματική αγάπη είναι η σχέση πιστού – Θεού ή η σχέση που αναπτύσσουμε με τον εαυτό μας.
    Σκιά της αγάπης ο ναρκισσισμός, το χαρακτηριστικό εκείνο που κάποιος δεν μπορεί να δει πέρα από τον εαυτό του, δεν μπορεί να σχετιστεί. Ο Jung συνήθιζε να λέει, αυτοσαρκαζόμενος, ότι το καλύτερο μέσο για να σπάσει   ο ναρκισσιμός είναι 2 χρόνια ψυχοθεραπείας.
  4. Έρως – Eros
    Το πάθος. Η αισθησιακή επιθυμία και λαχτάρα, χωρίς την ισορροπία της συνείδησης, αλλιώς και αισθησιακή αγάπη. Ο Πλάτωνας υποστήριξε ότι ο έρωτας βοηθάει την ψυχή να προχωρήσει προς την (πνευματική) αγάπη.
    Σκιά του έρωτα, το μίσος που φέρει άλλωστε το ίδιο πάθος και είναι τόσο δυνατό όσο και ο έρωτας.Το μίσος συχνά πυροδοτείται από την απόρριψη.http://68.media.tumblr.com/8c42bf40b510b5505e1866b2a7a6ce06/tumblr_ofnjjpyMOg1tp0mqvo1_500.gif

    Αναστασία Γεώργα

Advertisements

Μαίανδρος: μια ιστορία ερωτική!

meanders-1316553_1920Λίγοι είναι αυτοί που γνωρίζουν ότι ο μαίανδρος δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια μετονομασία της χειρώνιας λαβής. Η ιστορία μετράει αρκετούς αιώνες και είναι ερωτική!
Βρισκόμαστε στην αρχαία Ελλάδα, τότε που ο Πηλέας, βασιλιάς μεν κοινός θνητός δε, ερωτεύτηκε την νηρηίδα Θέτιδα. Ο κένταυρος Χείρωνας τον συμβούλεψε να την αρπάξει, να την σφίξει στην αγκαλιά του και να μην την αφήσει να φύγει, ακόμα κι όταν εκείνη θα αλλάζει μορφές σε φίδι, λιοντάρι, νερό, φωτιά, προκειμένου να ξεφύγει. Η λαβή αυτή διατήρησε την αγκαλιά του Πηλέα σφιχτή, η Θέτιδα παρόλες τις μεταμορφώσεις δεν κατάφερε να ξεφύγει και τελικά η επιμονή και η δυναμική διεκδίκηση του θνητού άντρα την έκανε να υποκύψει στον έρωτά του και να πέσει κυριολεκτικά και μεταφορικά στην αγκαλιά του. Καρπός του έρωτά τους ο Αχιλλέας, ο πιο ξακουστός αρχαίος Έλληνας πολεμιστής, την ίδια μοίρα έχει το σύμβολο της λαβής που μετονομάστηκε σε μαίανδρο από τον ποταμό της Καρίας Μαίανδρου(βρίσκεται στη σημερινή Τουρκία) με συνεχείς ελικοειδείς στροφές, όπως και το σχήμα, που έμελλε να γίνει το πιο αναγνωρίσιμο παγκοσμίως αρχαιοελληνικό σύμβολο.

Σε κοινωνικό επίπεδο, όσον αφορά τον γάμο(με την έννοια της ένωσης), βλέπουμε μόνο το χαρμόσυνο γεγονός, τα τούλια και τα κουφέτα κι ενώ η κοινωνία θέλει τον άντρα να μάχεται να ενδώσει, η αναλυτική ψυχολογία υποστηρίζει το αντίθετο. Ο γάμος για τον άντρα συμβολίζει την επέκταση του βασιλείου του, με μια βασίλισσα εδραιώνει τη θέση του στα κεκτημένα του, για την γυναίκα γάμος σημαίνει θυσία. Ο άντρας δεν αναγνωρίζει καμιά θυσία στην πράξη του γάμου, ενώ στη γυναίκα το στοιχείο αυτό είναι έντονο, γιατί συμβολίζει για εκείνη το θάνατο της κόρης, το πέρασμα προς την ωριμότητα και τη γέννηση της γυναίκας. Χαρακτηριστικά ο Robert Johnson στο βιβλίο του Εκείνος-Εκείνη αναφέρει: ‘Σπάνια ο άντρας αντιλαμβάνεται ότι ο γάμος είναι θάνατος μαζί και ανάσταση για τη γυναίκα, επειδή αυτός δεν έχει αντίστοιχη εμπειρία στη ζωή του. Για τον άντρα, ο γάμος δεν είναι πράξη θυσίας, ενώ για τη γυναίκα το θυσιαστικό στοιχείο υπάρχει σε μεγάλο βαθμό (…) Ο Έρως, για κάθε γυναίκα, δίνει τέλος στην αφέλεια και την παιδική αθωότητα(…) Για τον άντρα, ο γάμος είναι μια εντελώς διαφορετική εμπειρία. Εκείνος με τον γάμο, προσθέτει πόντους στο ανάστημά του, ο κόσμος γίνεται πιο ισχυρός, ανεβαίνει κοινωνικά και αυξάνει το κύρος του. Κατά κανόνα δεν αντιλαμβάνεται ότι σκοτώνει την Ψυχή της γυναίκας που παντρεύεται, ούτε ότι αυτό είναι που πρέπει να κάνει. Όταν εκείνη φέρεται παράξενα, όταν κάτι πάει πολύ στραβά ή όταν υπάρχουν πολλά δάκρυα, συνήθως ο άντρας δεν κατανοεί ότι ο γάμος είναι μια εντελώς διαφορετική εμπειρία για τη γυναίκα απ’ότι για εκείνον. Βέβαια, και η γυναίκα αποκτά κυρος με τον γάμο, όμως αυτό θα συμβεί αφού πρώτα περάσει την εμπειρία του όρους του Θανάτου.’ Ο Πηλέας και η Θέτιδα μας εικονοποιούν αυτή τη μάχη.

Ο Πηλέας επικαλείται τα στοιχεία της αρσενικής ενέργειας για να κάμψει τις άμυνες της αγαπημένης του. Είναι εκείνος που δρα και επιμένει με σταθερότητα στη λαβή του και με τρυφερότητα στην αγκαλιά του κατανοεί τη μάχη της Θέτιδας, η οποία εγείρει άμυνες, αντιστέκεται και χρησιμοποιεί εργαλεία που η φύση έχει χαρίσει στο θηλυκό στοιχείο. Έτσι, ο άντρας έρχεται αντιμέτωπος με το θεικό κομμάτι της γυναίκας, το οποίο δεν είναι μόνο ευχάριστο, και με τον φόβο της καταδυνάστευσης, της υποταγής και επιπλέον με τον φόβο του θανάτου της κόρης.

Τελικά, ο μύθος μας διδάσκει ότι όταν ο άντρας επιλέγει μια γυναίκα σημαίνει πως είναι σίγουρος, σταθερός, διεκδικητικός και αποτελεσματικός  όσο η γυναίκα προτάσσει δικούς της φόβους. Στο τέλος, η θεική φύση της γυναίκας αναγνωρίζει το στοιχείο του βασιλιά στον άντρα και ενδίδει σε αυτό. Ανάμεσά τους πλέον, ο Έρως.
Σήμερα μας  απομένει η κληρονομιά του μύθου και η αναρώτηση κατά πόσο, άντρες και γυναίκες, αφήνουμε και αφηνόμαστε στους ρόλους των φύλων  που η φύση μάς έχει δώσει, ή κατά πόσο έχουμε μπει ο ένας στα χωράφια του άλλου….

Αναστασία Γεώργα

Αλλαλίαση: να καταγραφεί στο dsm παρακαλώ!

communication-1082656_1920Θα σου πω εγώ από τί πάσχει ο Β. , από ΑΛΛΑΛΙΑΣΗ! Από τί;

Σε έναν από τους περιπάτους με την αδερφή μου, τη Λένα (πρώτη αναφορά στο blog, ας γίνει ιδιαίτερη μνεία στη λιονταρίνα μου!!!) και τις φιλοσοφικές μας συζητήσεις-αναζητήσεις, και σε μια στιγμή αδυναμίας μου, που ο κόσμος φαινόταν πολύ περίπλοκος για να συμμετάσχω, η αδερφή μου έβγαλε μια διαγνωση, με τίτλο μάλιστα, την αλλαλίαση(!) για να μου εξηγήσει πολλές ανεξήγητες καταστάσεις. Ορισμός της αλλαλίασης είναι ότι άλλα θέλει κανείς και άλλα κάνει (πως να σου το πω), υπάρχει και σε τραγούδι ,πράγματι.

Έχω γνωρίσει πλέον πάρα πολλούς ανθρώπους που άλλα θέλουν και άλλα κάνουν σε τουλάχιστον μία κατηγορία της ζωής τους, αν και υπάρχει αυξημένη πιθανότητα να σε πάρει η μπάλα και στις υπόλοιπες. ‘Εγώ σε τράπεζα δουλεύω αλλά ζωγράφος  ήθελα να γίνω’, ‘είχα μια σχέση πριν από χρόνια με μια κοπέλα, τη μοναδική που ερωτεύτηκα αλλά την άφησα, από τότε έχω αφήσει και τον εαυτό μου’, ‘ο πατέρας μου είχε τη σχολή οδηγών κι έτσι τη συνέχισα, το πάθος μου είναι η μουσική’,   αυτές είναι οι πιο συνηθισμένες φράσεις-μαρτυρίες που έχω ακούσει, αλλά γενικά, από τις συζητήσεις καταλαβαίνω  ότι ο κόσμος άλλη δουλειά από αυτή που θέλει κάνει, με άλλον κάνει σχέση, άλλους κάνει παρέα, ακόμα και στο όχημα, κάποιοι έχουν οδηγήσει μόνο αμάξι ενώ φαίνεται να λατρεύουν τις μηχανές, ή στα χόμπυ, θα ήθελαν τόσο πολύ να κάνουν ποδήλατο αλλά….
αλλά τί; τι είναι αυτό που μας σταματάει από τα πιο απλά μέχρι τα πιο σύνθετα και μας κάνει να ζούμε τη ζωή αλλιώς και έξω από τον εαυτό μας;

Προσωπική η έρευνα, προσωπική και η άποψη: η ευθύνη!!!
Παρατηρώ την τρομακτική δύναμη της ανάληψης ή μη της προσωπικής ευθύνης, έτσι μας είναι πιο εύκολο να κάνουμε ένα παιδί και να αναλάβουμε την ευθύνη του, γιατί είναι κοινωνικά αποδεκτό και αναμενόμενο από όλους μας να κάνουμε, αλλά δεν έχουμε καθόλου εκπαιδευτεί να ζούμε σε μια γειτονιά που μας αρέσει, να κάνουμε μια δουλειά που μας εκφράζει, να οδηγούμε το όχημα που ταιριάζει στην ιδιοσυγκρασία μας και να γελάμε με ανθρώπους που χωράνε την προσωπικότητά μας. Καταλήγουμε λοιπόν ανακόλουθοι, μπερδεμένοι και ματαιωμένοι, γιατί φυσικά και βαριόμαστε την ίδια μας τη ζωή αφού άλλα θέλουμε κι άλλα κάνουμε, καταλήγουμε να λέμε ψέματα πρωτίστως στον εαυτό μας και να μας εκθέτουμε στους άλλους και τα παιδιά μας να γνωρίζουν εν τέλει την persona μας, τις επιλογές μας και όχι τις σπλαχνικές μας παρορμήσεις, φαίνεται πως το να ζούμε όπως θα θέλαμε είναι πράξη επαναστατική και ενάντια στο σύστημα, ακούγεται βαρύγδουπο και υπερβολικό, εξηγεί όμως τον ανυπολόγιστο αριθμό ανθρώπων (εγώ έχω χάσει τον λογαριασμό) που δεν ζουν σύμφωνα με ατομικές προσδοκίες, αλλά θυσιάζονται στις κοινωνικές επιταγές.
Η Gabrielle Roth ιδρυτής των 5 ρυθμών, διαλογισμός εν κινήσει, το έχει ονομάσει threezofrenia:άλλα σκέφτομαι, άλλα θέλω, άλλα κάνω!

Ύστερα από πολλές δοκιμασίες που μου έφερε η ζωή, και ο θάνατος, κι εδώ πάλι θα αναφέρω την αδερφή μου, το κόστος της προσωπικής ευθύνης έχει μειωθεί: Είμαι η Αναστασία, μένω στα εμπνευσμένα Εξάρχεια, εργάζομαι ως ειδική παιδαγωγός και μαθαίνω κάθε μέρα από τους μαθητές μου να ζω, ποδηλατώ στην πόλη, είμαι χειμερινή κολυμβήτρια και συλλέκτης βινυλίου και αυτή την περίοδο ετοιμάζομαι να πάρω μηχανή (honda αν έχετε κάτι υπόψιν), εσείς;

Αναστασία Γεώργα

 

 

 

Τα αρχέτυπα του Jung στις εταιρείες που εργαζόμαστε: ο Βασιλιάς, ο Πολεμιστής, ο Μάγος, ο Εραστής

ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ

Το αρχέτυπο του Πολεμιστή είναι το πιο κοινότυπο στη δυτική κοινωνία. Ο εργαζόμενος-πολεμιστής κατέχει ζωντάνια, πειθαρχία, ανταγωνισμό, συγκέντρωση, αποφασιστικότητα, θυσιάζει ένα ατομικό κομμάτι για το καλύτερο του ευρύτερου συνόλου. Οι εταιρείες που  φέρουν την ενέργεια του Πολεμιστή συνήθως βάζουν στόχους και τα κριτήρια επιλογής των  εργαζομένων τ16_the-warrior-achetype.png
ους είναι να μπορεί ο εργαζόμενος να φτάσει σε αυτούς τους στόχους.
Τα αρνητικά, σκιώδη χαρακτηριστικά μιας τέτοιας εταιρείας είναι ότι σκοπός είναι ο αγώνας, χωρίς να λαμβάνεται υπόψιν η ανθρώπινη απώλεια. Μια επιπλέον αρνητική έκφραση είναι ότι σαν Πολεμιστής η εταιρεία έχει πάντα ανάγκη από έναν εχθρό, κατά συνέπεια γίνεται αλαζονική, ψυχαναγκαστική, παρορμητική, αδίστακτη, ο εργαζόμενος οδηγείται σε υπερκόπωση και αναμένεται από αυτόν μια συνεχής αυτοθυσία.  Οι εταιρείες αυτές τείνουν να δίνουν τις χαμηλότερες οικονομικές αποζημιώσεις συγκριτικά με άλλες.

ΜΑΓΟΣ

Το αρχέτυπο του Μάγου δίνει μια μετασχηματιστική ενέργεια στην εταιρεία, χαρακτηριστικά της είναι η καινοτομία, η ζωτική ενέργεια, η ευελιξία, η προσαρμοστικότητα, ανταποκρίνεται εύκολα στις μεταβαλλόμενες αγορές και αφομοιώνει τις παγκόσμιες αλλαγές. Οι εργαζόμενοι φέρουν σαν Μάγοι στοιχεία όπως η φαντασία, το μεράκι, το όραμα και μια συνεχή εξελισσόμενη γνώσ
η του αντικειμένου τους.m_saruman
Τα αρνητικά στοιχεία στο εταιρικό αρχέτυπο του Μάγου είναι η χειραγώγηση της ζωτικής φαντασίας, η έλλειψη να ακολουθείς την παγκόσμια εργασιακή ροή και η εργασία πάνω σε φαινομενικά καινοτόμες δράσεις που δεν έχουν κανένα σκοπό, εν ολίγοις αυτοσκοπός γίνεται η καινοτομία. Τέτοιου τύπου εταιρείες έχουν ξεκινήσει περισσότερες εργασίες απ’ότι ολοκληρώσει, μεγάλη πρόκληση επίσης αποτελεί η περιφρόνηση για τους τύπους και την γραφειοκρατία  και η διοχέτευση των ταλέντων των εργαζομένων σε εργασίες  μη απαραίτητες.

ΕΡΑΣΤΗΣ

Όταν μια εταιρεία ανήκει στο αρχέτυπο του Εραστή, τότε βασική προυπόθεση είναι η οργάνωση και η ευημερία των σχέσεων μεταξύ των εργαζομένων, μέλημά της είναι η φροντίδα σε προσωπιk-w-m-l-reducedκό επίπεδο και σε συλλογικό που συνήθως την εκδηλώνει στην τοπική κοινότητα που ανήκει η εταιρεία. Εδώ συναντούμε χαρακτηριστικά όπως η αρμονία, η υποστήριξη μεταξύ των εργαζομένων.
Τα αρνητικά μιας τέτοιας εταιρείας  είναι ότι στήνεται  πάνω στους εργαζομένους της, οι οποίοι συχνά φτάνουν σε burn-out και έχουν μεταξύ τους χαμηλό αμοιβαίο σεβασμό, ενώ η εργασία που τους αναλογεί είναι υψηλή. Η αποζημίωση είναι χαμηλή και οι ώρες εργασίας είναι πολλές και υπερφορτωμένες, προκειμένου να αποφευχθούν οι αντιπαραθέσεις οι εργαζόμενοι αποκτούν μια υπερβολικά παθητική στάση. Ο ενθουσιασμός στην εταιρεία-Εραστή στην αρνητι
κή του μορφή γίνεται εξάρτηση, οι εργαζομένοι βρίσκονται στην εταιρεία για χρόνια χωρίς κίνητρο και είναι σχετικά ψυχροί μεταξύ τους.

ΒΑΣΙΛΙΑΣ

Αυτό το αρχέτυπο αντιλαμβάνεται την εταιρεία σαν διατήρηση της τάξης και δημιουργία αρμονίας μέσα στο χάος, κατά συνέπεια έχει μια αίσθηση ευθύνης και εξισορρόπησης των πόρων της, δηλ. εσόδων-εξόδων. Αντιπροσωπεύει τις αποφάσεις, την αρχή, τη διαδικασία, το σύστημα και τις στρατηγικές. Ο Βασιλιάς φέρνει την αίσθηση της ατομικότητας, την εξερεύνηση, την ανάληψη κινδύνων και την αυτο-ανακάλυψη. Αυτό το αρχέτυπο θεωρεί απαραίτητο τηkwmlheaderν χειραφέτηση των εργαζομένων. Ο καλός Βασιλιάς αναλαμβάνει την ευθύνη για τη δική του εξέλιξη, για την εξέλιξη της εταιρείας και των εργαζομένων της, καθώς επίσης και την ευθύνη που φέρουν οι αποφάσεις του.
Τα σκοτεινά στοιχεία της εταιρείας-Βασιλιάς είναι η προσκόλληση στην ιεραρχεία και στην γραφειοκρατία, μπορεί να γίνει καταπιεστική και είναι άκαμπτη στις αλλαγές, ενώ  οι εργαζόμενοι έχουν χαμηλή ανοχή στη διαφορετικότητα και εκτιμώνται όσοι κάνουν ότι τους λένε. Η εξουσία συγκεντρώνεται από πάνω προς τα κάτω και όσοι βρίσκονται χαμηλά στην ιεραρχεία αντιμετωπίζονται σαν λιγότερο σημαντικοί. Η εικόνα είναι πιο σημαντική από τις πράξεις.

Αναστασία Γεώργα

Πηγή:https://stottilien.com/


 

Ο συμβολισμός της Ανάστασης

cross-1400020_1920Η Ανάσταση του Ιησού γιορτάζεται κάθε χρόνο συγκεκριμένη μέρα και ώρα. Η επιστροφή από τον θάνατο, παρόλο που όλοι ξέρουμε την πορεία της βραδιάς της Ανάστασης, φένρει ακόμα και σε μας τους ίδιους την ανάγκη να υποσχεθούμε στον εαυτό μας ψυχική ανάκαμψη,να ευχηθούμε στον διπλανό μας καλή φώτιση,να πάρουμε αποφάσεις για τη ζωή μας που μέχρι τώρα δεν τολμήσαμε, ακόμα και σε μας που δεν έχουμε το ίδιο βίωμα με τον Ιησού, ή μήπως, σε ένα συμβολικό επίπεδο, έχουμε;

Φράσεις όπως ‘εγώ τότε μηδένισα το κοντέρ’ , ‘έκανα μια καινούργια αρχή’ , ‘τα άφησα όλα πίσω μου’ , ‘εγώ έχω αλλάξει ΄δερμα’, και καταστάσεις όπως ένας οδυνηρός χωρισμός, μια σπαρακτική απώλεια αγαπημένου προσώπου, ο απεγκλωβισμός από έναν δυνάστη εργοδότη, ακόμα και η αλλαγή δεκαετίας στην ηλικία μας,  όλα μαρτυρούν την ανάγκη για έναν συμβολικό θάνατο, το κλείσιμο ενός κύκλου που απλώς τελείωσε και την αναγέννηση ενός καινούργιου. Το άτομο που βιώνει τον πόνο του θανάτου και την οδύνη του τοκετού του καινούργιου έχει για τον εαυτό του την αίσθηση της αναγέννησης, της Ανάστασης.

Σύμφωνα με τον Jung ο άνθρωπος που βρίσκεται σε κάτάσταση αναγέννησης είναι ο Ήρωας που για μια στιγμή στη ζωή του έχει βρεθεί πέρα από κάθε τόπο και χρόνο και έχει καταφέρει να ξεπεράσει τον θάνατο και να φέρει νέα ζωή μέσα από τη δύναμη που βάζει ώστε μετά από μια απώλεια, μια καταστροφή, έναν όλεθρο, εκείνος να συνεχίζει και πέρα από το θάνατο, ώστε τελικά να συναντήσει ανανεωμένη, ξανά τη ζωή. Η Liz Greene στο βιβλίο της ‘η ψυχολογία των σχέσεων’ αναφέρει: ‘Ο άνθρωπος πρέπει να αναπτυχθεί, είτε το επιθυμεί είτε όχι, ο κύκλος της ανάπτυξης περιλαμβάνει μια περίοδο θανάτου, αποσύνθεσης, νέας γονιμοποίησης, κύησης και νέας γέννησης. Ολόκληρη η φύση λειτουργεί σύμφωνα με  αυτή την αρχή. Το γεγονός ότι ο άνθρωπος την απορρίπτει ή αρνείται την ύπαρξή της, αποτελεί δείγμα της απώλειας της επαφής του με τις ρίζες της ζωής που τόσο χαρακτηρίζει εμάς τους σύγχρονους’.

Προτείνω όταν σε λίγες ώρες βρεθούμε στην εκκλησία  να πάμε και για τον εαυτό μας, ότι πορεία ζωής κι αν έχουμε μέχρι τώρα,  και κοιτώντας το άγιο φως στα κεριά μας να το δούμε και μέσα μας. Κάθε δυσκολία είναι ευκαιρία για μια νέα αρχή και κάθε φορά  που ‘κουβαλάμε το σταυρό μας’ ξέρουμε πως θα καταλήξουμε σε μια απαραίτητη σταύρωση και σε μια αναγεννησιακή περίοδο με την ανάστασή μας.

Δεν ξέρω αν αυτά που γράφω ακούγονται πολύ δραματικά ή το αντίθετο, πολύ ηρωικά, θα ήθελα όμως να μου δωθεί αυτή τη φορά το ακαταλόγιστο, γιατί γράφω ολόκληρη… σαν Αναστασία!

Καλή Ανάσταση!!!